Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2010

Heeft u al eens twee jaar overleefd op een Nederlandse bedrijfskantine. Nee toch, dat is nog nooit iemand gelukt, buiten mezelf dan. Ik heb het wereldrecord kantinebroodje. Toegegeven,
enkel en alleen dankzij mosterd. Kwestie dat het toch naar iets smaakt.

Elke dag smeer ik mijn kaasbroodje vol met mosterd, eet ik sla met mosterd, champignonnesoep met mosterd, pizza met mosterd, mosterd met mosterd en nu is zelfs mijn gsm ‘met’.
Dat heb je als je broekzakken uitpuilen van de mosterdporties, in zacht plastiek verpakt, een beetje bol. Soms zitten ze ook weleens in mijn achterzak, net zoals mijn gsm. En heel soms ga ik er dan ook nog eens opzitten, en verbroedert mijn gsm met de mosterd.
Dan kruipt de brij tussen mijn toetsen, bevlekt mijn scherm en kleuren mijn smsjes geel of eerder geil. Want de berichtjes die ik dan verstuur … die zijn natuurlijk lekker pikant.

Read Full Post »

En toen stapte ik zowat om half vijf vrolijk naar het station en toen kwam de trein van Rotterdam Alexander naar Centraal, en toen belde net mijn vriend Marc. Eén telefoon later kwam de trein toe in Rotterdam Centraal en toen reed er dat uur plots geen trein naar Antwerpen. En toen besloot ik eerst een stuk Pizza te eten en toen verdikte ik twee kilo en toen nam ik, een uur later, alvast de trein naar Roosendaal en moest ik daar weer wachten op de trein naar Antwerpen.
En toen kwam het wereldrecord décolleté naast mij zitten of was het andersom en toen zag ik gelukkig nog net in mijn ooghoek de trein naar Antwerpen toekomen.
En toen zat de trein naar Antwerpen heel erg vol en had vertraging en toen miste ik dus mijn aansluiting en moest ik in Antwerpen eerst naar Berchem treinen en toen moest ik in Berchem overstappen en treinde ik naar Mortsel-Oude God in plaats van naar Boechout.
Toen moest ik een flink stuk stappen naar de bushalte en toen nam ik de bus naar Boechout en toen stapte ik een stukje naar mijn fiets en toen fietste ik zalig naar huis en toen was het bijna donker en toen, vele vele uren later kwam ik eindelijk thuis en toen … toen moest ik bijna terug vertrekken naar Rotterdam.

Read Full Post »

Bagdad Café

Het voelde toch even aan als de trein naar Irak nemen.

Read Full Post »