Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2010

zazalig

Weet je, zo heel af en toe en dan nog zo’n enkele keer maar, en misschien ook maar een heel klein beetje, dan wordt het me allemaal even, zo heel even, te veel. Weet je, dat polderoverleggedoe, dat iederzijnmeninghoognodigevenzeggenmoment, dat oeverloos gezeik kortom.


Dan vlucht ik snel de grens over, geef de trein een duw. spring op het perron, sta recht op de trappers en sprint naar huis, ren de trappen op en grijp naar mijn laatste reddingsboei.
Mijn cartoon die ik van zaza, huiscartoonist van de Standaard, heb ik gekregen bij mijn vertrek. Ik werp er een blik op schiet in de lach en hou weer terug van jullie allemaal. Voor altijd.!

 

 

Advertenties

Read Full Post »

Zusenzo

  

Ik moet hoogdringend een bericht aan mijn zus laten. Ze mailde me net dat ze Mijn internationale trein neemt, je weet wel die van Antwerpen naar Rotterdam, maar dan wel van Brussel tot in Schiphol, en of ik nog wat goede raad voor haar heb.

Natuurlijk. Zeer zeker en dwingend!. Als ik één goede raad mag geven dan is het wel de volgende: Koop geen kippensoep op de trein. Ze stinkt. De man met zijn cateringkarretje mag dan wel vriendelijk zijn, maar zijn soep stinkt.

En mijn tweede goede raad is: Ga nooit naast blondborstige dames zitten die… kippensoep kopen. Dat stinkt al net zo hard. En dan heb ik het nog steeds over de soep.

Zo, hopelijk leest je dit nog voor je vertrek of heb je deze ochtend net even geen zin in kippensoep.  Goede reis

Read Full Post »

De spooktrein

  

Ik leg een dikke vette knoop in mijn zakdoek. Het is een beetje lastig want ik ben al een week verkouden. Morgen rijdt Bregje mee en ik mag mijn zwarte leren handschoenen niet vergeten of misschien kies ik wel voor mijn satijnen. Je weet maar nooit of we weer in de spooktrein zitten. Die bestaat meer dan echt en rijdt van Antwerpen-Centraal naar Rotterdam en zo verder de nacht in, althans vorige week toch.

Toen zaten we in zo’n akelig aftandse coupe, alsof we net Oost-Duitsland waren binnen gereden. De wagon was verder leeg, enkel Bregje en ik. We waren de tunnel nog niet uit of plots ging de deur open, vanzelf, keer op keer. En dan weer. De locomotief spoot vonken en buiten werd het als maar donkerder, tot ook de gordijnen vanzelf begonnen te schuiven, een beetje dicht, open, helemaal dicht. Het betere thrillerdecor reed met ons mee.

Tot Bregje ook begon te schuiven, ze kleurde groen, ze zag spoken en een schim door de trein rennen en ik fantaseerde er een zeis bij.

“ De dood begint steeds achteraan in de trein, misschien ontsnappen we nog wel” monsterde ik haar op. Maar er was geen ontsnappen aan, tenminste niet aan de angst, aan de spooklucht, aan de gruwel. Hitchcock kroop in mijn huid . Ik werd bevangen door de horrorlucht en ging akelig op in mijn rol.

 “Misschien zit de dood wel mee in onze coupé,” siste ik naar Bregje, “Misschien zit ie wel recht tegenover je .”

“Stop nou man” smeekt ze.

“Nee hoor, Satan en ik hebben een pakt. Mijn ziel voor jou leven!”

Ik trek tergend traag mijn handschoenen aan, zet mijn ogen op scheel, en hang zachtjes over haar heen. Mijn handen grijpen naar haar keel, Ik geloof in mijn missie en sluit stilletjes haar strot af. “Wat een loser ben je, met je flanellen handschoentjes” kermt Bregje me toe. Ik los. “Daar is niets sexy aan,” duwt Bregje haar mes nog wat dieper in mijn rug. “Dat is toch het laatste dat je wenst als killer”, flitst het door mijn hoofd “dat je niet sexy bent, niet stoer!

Ik mag morgen mijn leren handschoenen echt niet vergeten.

Read Full Post »

fuck

Read Full Post »

 Een blonde moeder en een nog blondere dochter wachten op de trein naar Amsterdam. Zoals er wel elke ochtend een stelletje staat. Moeders en dochters richting Amsterdam is  nog steeds van alle tijden en van alle dagen, ook in 2010.

Vandaag is het een hip stel. Dochterlief heeft haar kleurigste jas boven gehaald om hipper te zijn dan mama want verder zit het verschil enkel in het aantal rimpels Het perron kleurt jaren zestig. Ze lijken nog wat moe, delen een koffertje en de Flair. En ze zijn weg van en vooral zonder vader. Die is nu in streepjespak op weg naar kantoor, de trip gaan terug verdienen. Of heeft zijn maitresse snel in het ochtendbed gebeld. Of brengt de twee jongste naar school.

Of vader is gewoon afwezig. Hippe moeders houden vaak niet zo van vaders. Ze is natuurlijk gescheiden en heeft erg gespaard voor de trip. Alhoewel de groeven in haar voorhoofd kleuren naar weduweschap, misschien wel zonder dat ze het weet. Dood. Als een echte hippie is ze waarschijnlijk zwanger van één nacht. Zo ergens op een Grieks eiland in de netten verzeild van een bruin getaande visser of van een verdwaalde hippie…. uit Amsterdam.

Read Full Post »