Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2009

Al drie dagen vertrek ik een uurtje later naar Rotterdam. Even voor half acht stap ik op de overvolle trein. Uitgeslapen en ontdooid stap ik in , met opgewarmde hersenen, soepele ledematen en wakkere zintuigen. Zo’n uurtje later geurt het allemaal zo anders. Het valt me nu al de ganse week op dat reizigers op de half acht trein zo gewassen rieken. Ze stappen uit de douche recht de trein in.

Dat is om half zeven heel anders, daar hangt een dof ochtendgeurtje, niemand heeft de tijd om zich te douchen. Om half acht geurt iedereen naar shampoo. Goedkope shampoo weliswaar, met overdreven appelengeur en nepparfums.

Ik riek hier een fundamentele verschil. De luie late werkers hebben natuurlijk wel de tijd voor hygiene maar niet het geld. De harde werkers van half zeven hebben wel meer geld maar geen tijd om het op te doen. De rijke stinkerds!

Advertenties

Read Full Post »

De schone slaapster

Mevrouw, misschien vraagt u zich af waarom u een uurtje te laat bent aangekomen ? Er was deze ochtend een gaslek in Roosendaal en de trein heeft daarom drie kwartier halt gehouden in Essen. Heel wat reizigers zijn even een luchtje gaan happen, maar we hebben u maar rustig verder laten slapen. Geen omroepbericht kreeg u wakker, geen honderden gestrande reizigers. U moet wel aan het dromen geweest zijn over een prins met een wit paard ofwel een geweldige kater gehad hebben.

Read Full Post »

Twee dochters TE KOOP

Zegt de oudste dochter tegen de jongste dochter : ” Kijk, daar ligt onze papa op tafel! ”

 

  

Read Full Post »

Fietsen 3 : Den Haag here I come.

Het fietsen lijkt na twee dagen al een verslaving. Gisteren ben ik met veel moeite tot in Boechout getrappeld, vandaag fiets ik al gezwind tot aan het station in Mortsel, driemaal zo ver, zes km in plaats van twee. Als ik aan dit ritme blijf evolueren rij ik morgen 18 km, vrijdag 54 en maandag zelfs 162km. Help dan ben ik Rotterdam al helemaal voorbij.

Read Full Post »

Fiets 2

Mama

Ik ben vandaag voor het eerst met de fiets gegaan, het was verschrikkelijk. Naast mutsenstress heb ik nu ook, jegaattochnietonmiddelijkjehandschoenenverliezenstress.

Red me!

Je zoon

Read Full Post »

  

Met blozende kaken ben ik op het station toegekomen deze ochtend. De wind was zwaar maar de weg was kort. Het blozen was vooral van schaamte. Voor het eerst ben ik van huis uit met de fiets vertrokken. Tot aan het station weliswaar, ook al blijft Rotterdam de ambitie. Het heeft bijna anderhalf jaar geduurd voor ik de weg met de fiets vond en vooral de weg naar de fiets.

De treiner is voortaan ook een fietser, soms. Deze blog zal nooit meer zijn als voorheen en gaat voortaan over spaken in plaats van sporen, zadels in plaats van banken en bellen in plaats van fluitjes. Alleen vertragingen en gemiste treinen, dat blijft hetzelfde. Alhoewel, die riskeren alleen maar toe te nemen.

Read Full Post »

Ik voel een haastige tik op mijn schouder en draai me geïrriteerd om. Ik kijk met mijn neus in mijn fluweel zacht oranje rode muts. ” Mijnheer, u heeft uw muts laten vallen.” Ik word overvallen door hevige mutsstress. Ik weiger nog te ademen, mijn hoofd slaat al kanten uit. In al mijn paniek vergeet ik de vinder te bedanken. Gelukkig weet ik nog net op tijd een fotootje van hem te maken nog voor hij in de anonimiteit van Antwerpen-Centraal verdwijnt. Bovenaan links de trap, bruine vest, grijs haar.

Mocht u hem herkennen, knuffel hem te pletter. Hij is mijn held . Omring hem met bloemenkransen en sleur hem op het podium. Kniel voor hem en bovenal bezorg me zijn adres. Hij heeft meer dan recht op zijn deel van de vondst. Er ligt hier een lapje van mijn fluweelzachte muts op hem te wachten. Alleen zijn adres mankeert nog op de enveloppe.

Read Full Post »

Older Posts »