Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2009

Bah

Deze ochtend las ik in mijn krant carnavalshit als carnavalshit!

Read Full Post »

De busser

De zweetdruppeltjes parelen op mijn voorhoofd,  koorts heeft me geveld, volledig!  Met een voorlaatste krachtinspanning draai ik me op mijn zij, en met de laatste strek ik mijn arm tot net aan de radiowekker.  Mijn hand beroert de aanzet knop en radio1 vult de slaapkamer:

– ‘Wegens een ongeval is het spoorwegverkeer richting Roosendaal onderbroken,’ zegt zo’n ‘halloiedereenvrolijkwakkerikhaatze’ stem, ‘de nmbs zorgt voor vervangende bussen.’ 

Wat een ellende, met z’n vijfhonderd op één bus, ik heb dit al eens meegemaakt. Wat een miserie.  De koorts trekt plots uit me weg, ik spring bijna uit mijn bed en voel me genezen.  Bijna genezen. Net niet genoeg om de trein te nemen, laat staan de bus. Ik draai me nog eens heerlijk om in mijn bedje.

Read Full Post »

Man,man,man toch

Wat een sombere dag. Zo’n ‘ik heb zin om me de ganse dag rot te voelen’ dag. De trein maakt me er niet vrolijker op. In een vuile, te late wagon rijden we Berchem station binnen.  Met een vervelende schok stoppen we  op spoor negen. Ik zie mannen in sombere overjassen de trappen opkomen. Droevige mannen, versleten boekentassen, ambtenaren en havenarbeiders. Streepjesheren haasten zich gewichtig naar eerste klasse. It is a man’s world , zo vroeg in de ochtend toch. Ik tel 23 heren voor 3 dames. Wake up girls! Waar zijn jullie toch. Nog heerlijk aan het slapen? Waarschijnlijk kruipen jullie net uit de armen van jullie minnaars of  genieten jullie van een ontbijt met gouden lepeltjes. De kinderen knuffelen jullie voor ze naar school vertrekken. Ze koesteren zich in de warmte van je fluwelen badjas.  Zuchtend dommelen jullie terug in vermoeid van het opstaan.

Kameraden verenig U en kom in opstand! Yes we can! Mannen der aarde, god heeft ons niet geschapen om voor dag en dauw in donkere treinen te kruipen. Sjokkend en schokkend naar ons werk via verlaten stations en donkere tunnels.  En niet eens een vrouw om naar om te kijken, geen boezem om bij weg te dromen, geen ogen om je in te verliezen. Daarom zal het wel zo’n sombere dag zijn.

Read Full Post »

That’s what friends are for

Mijn treinverdriet roept zoveel meedeleven op dat  Marc  me in alle bezorgdheid belt.  ‘Ik weet het , ik weet de oplossing, roept hij, wat jij nodig hebt is een…treinvriendin.’  Patat, en alsof het me nog niet duidelijk genoeg is.  ‘Je gaat je gelukkig voelen, de trip vliegt voorbij,  zweeft voorbij zelfs,  spanning en passie reizen mee  en geen vertraging  word je teveel, je gaat er zelfs om smeken.’  

Waw, een prachtig voorstel.  En vooral: Ik kan er er niets aan doen, het was zijn idee juffrouw!  Hij is begonnen.

Read Full Post »

Trein der traagheid

18u06 : Hey pappie ik heb nog nooit zo hard gehoopt dat je treinen op tyd ryden! X

Beste NS en NMBS

Nu ja beste , zeg maar gewoon NS en NMBS, met veel spijt mail ik jullie deze link. Het had zo mooi kunnen zijn. Wij leken voorbestemd voor elkaar, maar het heeft niet mogen zijn. De liefde is omgeslagen in haat.  Jullie verpesten mijn leven, tot daar aan toe, dat van mijn lezers,tja , maar nu ook nog dat van mijn kinderen  en dat aanvaardt toch geen enkele ouder. 

Vorig jaar ging ik wat overmoedig in op het voorstel om bij een Nederlandse krant te gaan werken.  Lichtjes vereerd, hoogmoedig voor de val, tuimelde ik in mijn noodlot. Het betekende volgens de ‘treinplanner’ immers bijna één uur drie kwartier treinen van Mortsel naar Rotterdam-Alexander. Mooi toch,  ik zag het vooral als tijd voor me zelf. Dat verdiende ik zo stilletjes aan wel, vond ik althans. Nu kan ik er blijkbaar niet zo goed mee om, met zoveel tijd voor mezelf. Het is me teveel. 1 u 45 min zou me nog lukken maar vanochtend heb ik er drie uur en een kwart over gedaan. Trouwens in Januari is het jullie niet één dag gelukt zonder vertraging. Niet eenmaal zonder oponthoud. Toegegeven, waarschijnlijk  wel op vrijdag, mijn vrij-e-dag.

Het voelt ook zo eenzaam aan, altijd alleen onder weg samen met honderden anderen. Een lange rij wagons vol gemiste afspraken, fout gelopen aansluitingen en wachtende geliefden. Ik wil niet elke dag stress van het te laat komen, rennen door het station, hijgend binnenstappen, vergaderingen missen en microgolfschotels  eten. Ik  herken mijn familie niet meer, ben mijn vrienden kwijt en mijn laatste lezers. Ze haken af op mijn ellendig gezeur over vertragingen. Dit moest een succes blog over een succes verhaal worden: Evert verovert Nederland, Rotterdam –Alexander zou Alexander de Grote gaan heten . Ik zag me al als de nieuwe Hannibal, maar ditmaal dan wel met treinen. Rotterdam zou aan mijn voeten liggen, maar nu ligt het meestal hopeloos ver weg, onbereikbaar, als een primadonna. Nu ja, jullie weten dit wel. Iedereen weet  het, zo zeggen jullie het zelf. De lijn Brussel-Amsterdam is hopeloos, dagelijks vertragingen, treinen is vooral stilstaan en bidden en lukt het dan bij wonder wel, dan zijn er gelukkig nog steeds twee overstappen die kunnen mislopen. Jullie personeel is het beu. Wij zijn ons bewust van het probleem, mijnheer, heet dat dan. Wat ons betreft mag u best een boze brief schrijven. Proficiat! Het erkennen en herkennen van het probleem is een goed begin, maar niet het einde! Doe er dan ook verdomd wat aan. Ik hoef niet eens een antwoord,geen reacties en geen schouderklopjes of nog maar eens een bakje troost. Met gewoon wat stiptere treinen ben ik al lang tevreden. De verovering van Nederland heb ik stilletjes aan opgegeven, het behoud van mijn laatste lezers ook, maar aan mijn eigen kinderen klamp ik me nog vast. Ik wil ze niet opnieuw teleur stellen. Niet telkens weer. Weet je ik zie die zo vreselijk graag!

18u07: Hey C.., mooi dat je zo meeleeft met mijJ. Helaas wou ik je net een berichtje sturen dat het niet waar zal zijn. Heb nu al een half uur vertraging. Sorry voor je feestje, ik vind het rot voor jou en je vrienden, fuck de trein.

Read Full Post »

een smoske koffie

therm3

Hoe strakker de handbagage hoe beter. Elke gram extra sleur ik zowat 200 maal per jaar mee op en af en  wordt zo al gauw een kilootje meer. Ik ben dan ook bijzonder trots op mijn thermosje met ingebouwde beker. Het heeft even geduurd vooraleer ik ontdekte dat de dop tegelijkertijd ook een tas is.  Maar sindsdien kan mijn geluk niet meer op, een hele beker uitgespaard,elke dag opnieuw.  Gewoon een kop in mijn dop, lekker leegdrinken en  terug de thermos op. En niet andersom, zoals vandaag!

thermx     therm31     therm41

 

Zelden zo blij geweest dat ik bij een krant werk. Je krijgt er echter geen vlekken mee uit de broek!

Read Full Post »

Nederland loopt op de tippen van de tenen. Beatrix is jarig en dat viert ze met een beschuit met muisjes en een toespraak. Misschien of waarschijnlijk of wie weet kondigt ze haar troonafstand wel aan, vertellen opgewonden collega’s me. Dat is nu al jaren zo de 31ste van januari. Zowel de verjaardag als de bijna troonsafstand. Och, ze zullen wel een natuurlijke dood sterven, denk ik zo. Beiden en wellicht samen.

Maar het lijkt wel fout gedacht, want plots voelt het vandaag toch aan als het einde van een tijdperk. Niet Beatrix maar ik ben van mijn troon gestoten. Het is nooit prettig op zijn meerdere te botsen, letterlijk bijna. Een opgewonden koppel rijdt me bijna te pletter met hun winkelkarretje, al kibbelend.

-Ben jij de olijfolie niet vergeten opschrijven?

-Nee hoor, kijk maar op mijn lijstje, mooi na de butella bakboter, maar ze hebben die verdorie van plaats veranderd!

Het boodschappenlijstje is een perfect uitgestippeld parcours door de gangen van de Aldi, in volgorde van de uitgestalde winkelwaren. Waw! De Aldi heeft een nieuwe koning! Leve de koning! Maar de oude geeft het niet volledig op. Thuisgekomen spelen we een rondje wat staat waar. De verzorgingsproducten lukt me niet zo goed. Kent u trouwens de juiste volgorde van volgende vijf producten:

-Cornflakes-Koffiepads Decafeine-Namaak Bounty’s-Kassa-Koffiepads Strong

Read Full Post »

Older Posts »