Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2008

Opa gaat op stap

Zuchtend stuikt hij op de stoel naast mij. Zijn te brede overjas schuurt tegen mij aan als hij zich op zijn plaats wringt. Zijn ademhaling lijkt de hele wagon te vullen. Zijn kuch klinkt ziek. Op zijn schoot een oude leren boekentas die de ganse rit tegen mijn knie aanbotst. Ik doe een wanhopige poging om in mijn boek te verdwijnen, maar de irritatie neemt de bovenhand, wat een vervelend opatje toch. Ik staar fanatiek naar buiten, mijn rug gedraaid naar mijn buur, maar voel dat er geen ontkomen aan is. 

‘Luketni’ mompelt hij onuitgenodigd.

‘Wablief’ zucht ik stuurs.

‘Lukt het niet, je boek lezen?’

‘Nee’ brom ik ‘te moe.’

 ‘Nou’ vervolgt hij na een hoestbui ‘ bij mij ook niet. Ik heb niet eens de kracht om hem uit mijn boekentas te pakken.’

‘wil ik het even voor je nemen?’ Zeg ik niet al te vriendelijk. Ik verwacht me aan een lichtblauwe thermos en boterhammetjes in zilverpapier en Godfried Bomans.

‘Nee hoor, ik voel me toch niet lekker’

‘Seffens stuikt hij hier nog ineen en leunt er tot in Rotterdam een lijk tegen mij’ flitst het door mijn hoofd en we zijn nog niet eens over de grens’. Waarom net naast mij?

‘Kan ik wat voor je doen?’vraag ik zonder veel medeleven.

‘Nee hoor, doe maar net alsof je luistert, net zoals mijn vrouw altijd deed’  Zijn stem bibbert en zijn hand klemt rond het handvat terwijl zijn bleke knokels rood aan trekken. Ik vermoed een traan.

‘Het is nu de 23ste maal dat ik naar Den Haag trein maar voor het eerst zonder haar. Alles is tegenwoordig de eerste maal, maar vandaag nog meer dan anders. Weet je, mijn kleinzoon is jarig. Hij verwacht me, alhoewel, hij ziet me waarschijnlijk nauwelijks staan.

‘Kom,kom’

Mijn zoon is dertig jaar geleden naar Den Haag vertrokken en nooit meer weergekeerd. Vandaag 22 jaar terug is Jan Willem geboren. Je weet wel, twee namen dat staat zo chique en Marie Antoinette houdt wel van sjiek. Mijn zoon niet maar ja, hij is gelukkig met haar.’  

Zijn hoestbui doet hem naar adem snakken. ‘ Ik ben zelf zijn cadeau gaan kopen, het moest vooral in mijn boekentas passen. Niet dat het kind veel leest, maar Elsschot leert hem toch iets van de Vlaamse cultuur. Hij komt hier enkel op doorreis naar de Provence. Misschien pakt hij het niet eens uit, het heeft me nochtans veel moeite gekost, vroeger deed de verkoopster dat toch, ach ja’ 

Zijn stem hapert van de emoties.Ik zie nog steeds een traan blinken,ook bij mij. ‘ Zo’n kerels willen enkel geld en zo snel mogelijk naar de film of de vrienden of wat dan ook. Nu ja veel hebben we elkaar ook niet te vertellen, ik brom maar wat en hij zegt elk jaar opnieuw drukdoenerig dat ik er geweldig uit zie. Waarom ga ik ook’ mompelt hij vooral tegen zichzelf,’ Weet je waarom?  Ik zie die knul zo verdomd graag, nu meer dan ooit, hij lijkt zo erg op mijn vrouw!’

Ik merk nauwelijks dat we Rotterdam binnenrijden.

‘Nog een behouden reis en geniet van je kleinzoon’ zeg ik hem oprecht ten afscheid ‘ En tot volgend jaar. Ik houd een plaats voor u vrij!

Advertenties

Read Full Post »

verwend joch aan boord

           

Ik haat ze! Ik haat ze buitensporig. Ik haat alle Kenny’s aan boord. Ik haat die stickers en nog meer de ouders die ze opplakken! Een beetje fier mag, maar dit ruikt naar verwend en verwaand, naar rotjoch in spé. En als het kind niet eens aan boord is staat het helemaal lullig. Vroeger was dit toch het voorrecht van Ronny en Dave. De vrachtwagenchauffeurs die hun naamplaat achter de voorruit posteerden en die van Linda als ze meereed. Vandaag plakken de pauwen hun peuters tegen het achterraam. Foei! De trein hangt toch ook niet vol met Pieter-Jan, Kelly, Joyce,Joyce, Friedel, Jasper en Jan Willem aan boord. En Joop , Joop Alexander, Mira, Nina, Ans, Brechtje, Theresa ,Mohammed, Mohammed, Lies, Lore en Guusje. Help waar is Guusje. Oeps wij zijn Guusje vergeten. Geen nood, we overplakken hem dan maar met Klaas en Felix en Ruben en Aster en Evertje. Want het kind in mij rijdt ook elke dag mee.

Read Full Post »

Lekker met twee vrouwen op de trein

Ik zit met twee vrouwen op de trein. Mooi, spannend en lekker goedkoop, kortom het perfecte boek voor een retourtje Antwerpen-Rotterdam. De Nederlandse openbare bibliotheek deelt  ter gelegenheid van Nederland Leest 2008 gratis deze roman van Harry Mulisch uit. Ten onrechte ook aan mij maar ik doe hem wel eer aan. De perfecte stationsroman: 121 pagina’s roman op het allergoedkoopste papier met het allergoedkoopste kaft, en vooral net dik genoeg om een dag treinen mee te vullen.  Het duurt bijna tot Roosendaal vooraleer ik door heb dat het om een lesbische relatie gaat , maar dan is er geen houden meer aan.  Ik laat me meeslepen door een ongrijpbare liefde, maak ezelsoren, tuimel in de verrassende wendingen en geniet van enkele prachtige zinnen.

,Waar ben je geweest?’ riep mijn moeder uit de andere kamer.

‘Bij een vriendje’

Zij had niet eens gemerkt dat ik weg was geweest, en nog wel voorgoed. 

Zij had niet eens gemerkt dat ik weg was geweest, en nog wel voorgoed. Dit vind ik zo mooi! Ik herlees en herlees,die Harry toch, dit is het ultieme prikkelen der zinnen. Alleen het slot vind ik  wat flauwtjes, overdramatisch en vooral niet fijn.

Ter hoogte van Ekeren klap ik de twee vrouwen dicht,uit! , en laat hen achter op een schapje voor de volgende reiziger, net zo’n beetje als met een gratis krant. Maar niet zonder er eerst een boodschap in te schrijven : Beste, ik wens je veel leesgenot, een hoop liefde en een … happy end, Treiner !

Read Full Post »

Op zoek naar aandacht

Awel!

Geef mij een onderwerp en U krijgt een kladje geschreven door mij. Zomaar voor de lol.

Zo stond op de blog van vandepotgerukt. Op zoek naar een beetje aandacht antwoorde ik weinig origineel : Treinen. Vandaag waait er een fijn stukje binnen over treinen. Ik heb nu alleen een beetje spijt over mijn onderwerp. Ik zou liever iets heel anders gesuggereerd hebben. Misschien kan het nog in de categorie Non-Fictie. Bijvoorbeeld ‘mijn charme’s’ of ‘zalig kaal’ . Op zoek naar nog meer aandacht!

Read Full Post »

een blauwtje lopen

Gisteren was het in Vlaanderen knuffeldag.  Zo’n kans kan je toch niet laten liggen. Wist ik veel dat we de grens al over waren.                                  

                                        

Read Full Post »

Descartes in het Nederlands

Je parle, donc je suis!

Read Full Post »

Treining!

Deze ochtend op de trein: ” Beste reizigers, gelieve ons te verontschuldigen maar in  enkele wagons is de verwarming uitgevallen. Als u door de trein loopt vindt u  nog wel warme wagons.”  Kwestie van hard genoeg te lopen waarschijnlijk!

Read Full Post »

Older Posts »