Inbroeker

De trein bolt zachtjes uit. Oost west, bijna thuis, best. Ik zet me recht, neem mijn boekentas, stap richting uitgang en zie onderwijl een politiewagen aan het huis van mijn vriend. Nog voor we goed en wel gestopt zijn, hang ik al aan de lijn met hem.
“ Dat heb je goed gezien,” zegt hij “Er is vannacht bij me ingebroken, een heel verhaal ! “
“Vertel het me zo, ik ben binnen vijf minuten daar” en met een groot en ongerust hart haast ik me naar de plaats des onheil.
Eén knuffel en vervolgens onmiddellijk zijn misdaadroman.
“ Mijn moeder bleef vannacht slapen, want ik moest haar vroeg in de ochtend naar de luchthaven brengen. Ik heb mijn bed afgestaan en ben dan maar beneden in de zetel gaan slapen, al een geluk!”
“In velerlei opzichten trouwens” voeg ik er opgelucht aan toe.
“En toen hoorde ik midden in de nacht gestommel aan de achterdeur. Ik ben uit mijn bed gesprongen, heb de gordijn open gerukt en stond plots oog in oog met twee inbrekers. Enkel wat glas tussen ons in. Daar heb ik dan maar een flinke klap opgegeven.
De boefjes schrokken zich rot, en renden de tuin in en zo de straat op. Ik weet niet wat me bezielde , de adrenaline waarschijnlijk, maar ik ben onmiddellijk naar buiten gerend , er achter aan, de straat op en daar heb ik nog wat staan roepen en springen. Te laat, ze waren al weg.”
Tja vertelt hij gelaten verder. “ Ik ben dan maar terug naar binnen gekeerd, vooraleer ik de hele straat wakker zou roepen. O ja, en nog iets,” vervolgt hij achteloos “ ik slaap ’s nachts altijd in mijn blootje.”

About these ads