” Is deze plaats vrij mevrouw? “
” Nee sorry, onze vriend is efkes naar het toilet! “ antwoord één van de meisjes luidt, met diep Vlaams accent. Alsof iedereen zo hoognodig moest weten dat onze vriend zo hoognodig moest.
Het is behoorlijk druk en dus herhalen ze tot vervelens toe dat hij plassen is. En opnieuw en opnieuw. Hij had beter een andere moment uitgekozen dan Dordrecht station voor zijn sanitaire stop.
Het andere meisjes zet uiteindelijk ostentatief haar handtas op de vrije stoel, maar het mag niet baten. Men smeekt om het zitje, maar ze verdedigen hun territorium met aandoenlijke overgave. Het lijkt België-Holland wel. En opnieuw en opnieuw…
” Nee meneer, onze vriend is eventjes naar het toilet.”
De man kijkt vol minachting naar het tasje.
” Nou dan is die flikker zijn handtas wel vergeten mee te nemen.”
Tsja, alles wat men ziet is een kwestie van interpretatie, dat blijkt maar weer. Zo ziet de een een glas alls half leeg maar de ander ziet een glas dat half vol is.
Ja, opgestaan is plaats vergaan zeiden wij vroeger altijd
opmerkzaam van meneer…
Dat was een grote boodschap.