Babbelwijf

Een ochtendvergadering, een horizonvergadering en een nabespreking van de krant zijn me net van het goede te veel vandaag. Teveel praatjes. Het suist in mijn hoofd. Doodmoe val ik neer op mijn treinbankje. Ik wil alleen maar slapen en rust. De bank naast mij zit echter het wereldrecord Babbelwijf. Tussen Rotterdam en Antwerpen komen de koopjes van het Kruidvat aan bod, de prijs van het melk, Kempische boeren die overschakelen op zonneënergie, eerste klas vliegen naar Boedapest. De Belgische staat die weigert te besparen en dat hangt dan weer samen met eerste klas vliegen naar Boedapest, kinderen van politici die niet uit de schaduw van hun ouders geraken, die van Limburg daar en Tom Dehaene en er zijn er nog, het rapport van den Tim en Elisabeth die haar eerste woordjes zegt, wanneer zou ze de kans krijgen. Ademen gebeurt snel tussen twee lettergrepen door. Snot wordt opgesnoven om maar geen tijd te verliezen. Er moet immers nog zoveel verteld worden. De aanslag in Bagdad, noten, mussen, Obama, Noorse sokken.. . Zo’n tetterkont heb ik nooit eerder gezien, laat staan gehoord. En dat voor een man!