Wij rijden Nederland binnen, er hangt nog wat ochtendnevel over de velden, de koeïen kleuren zwarter, vanaf hier begint vandaag Prinsjesdag. De derde dinsdag van september herstart politiek Nederland. Den Haag viert feest,kleutertjes worden achter nadars gezet, de koningin wordt met de koets naar het binnenhof gereden en houdt vervolgens in de ‘majestueuze’ Ridderzaal haar Troonrede. Het enige wat in de loop der jaren weleens verandert is de naam van de koningin. En de paarden natuurlijk ook af en toe. Trix (voor de vrienden) en nu heb ik het weer over de koningin, rijdt in een gouden koets met acht paarden. Al dagen waarschuwen de collega’s me: Toch weer niet die koets. Ik moet vandaag voor de foto van de voorpagina zorgen. Al bijna honderd jaar siert bijna steeds de gouden koets de front van de krant. Toch weer niet de koets is al dagen mijn missie. Ik ben wanhopig op zoek naar iets origineels, maar alles blijkt toch al wel eens gedaan : de omstaanders, de vlaggetjes, de koningin, de minister, de stratenveger. Toch niet weer de koets spookt het de ganse nacht door mijn hoofd. Gelukkig brengt diezelfde nacht raad. Laten we iets heel anders doen stel ik vanochtend dan maar voor. Wij hebben binnenin een erg leuke reportage met negen mooie portretten, wij negeren Prinsjesdag en doen iets met die portretten.
Bom
Zolang duurt de stilte,zo’n heerlijke pijnlijke stilte. Ik vrees even niet meer op de trein te zitten morgen. Yves vindt mijn voorstel ronduit arrogant. Erover! Wat denk je wel! Het was me al vaker opgevallen. Nederlanders lachen met hun tradities, maar koesteren ze wel. Ze vinden ze kneuterig maar raak ze niet aan : Evert, je weet toch,wij willen die koets,maar gewoon anders!
( foto: Roel Wijnants )
U heeft een foto door mij gemaakt gebruikt in uw artikel over prinsjesdag, het gebruik is vrij maar niet vrijblijvend .
U dient zoals gebruikelijk de credits te vermelden +de licentei waaronder de foto is vrijgegeven graag hoor ik van u
mvrgr Roel1943